Get Adobe Flash player

Urząd Gminy Zbuczyn
ul. Jana Pawła II 1
08-106 Zbuczyn
tel/fax 25 641 63 90
e-mail Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Dowiedz się więcej


 

 

 


Zapisz

Harmonogram

gskspz

Zapisz

Akcje społeczne

cda2

 

Zadania dofinasowane

 

AddThis Social Bookmark Button

 HERB GMINY ZBUCZYN

Na tarczy hiszpańskiej w polu złotym buk czerwony a między jego górnymi rozchylającymi się konarami na tarczy błękitnej krzyż podwójny złoty.

Uzasadnienie:

- buk czerwony nawiązuje do etymologii nazwy miejscowości gminnej – Zbuczyna położonego nad rzeką Zbuczynką;

- podwójny krzyż na błękitnej tarczy to godło osobiste Władysława Jagiełły (a później także całej dynastii), które nawiązuje do ufundowania w Zbuczynie parafii i kościoła przez tego monarchę w 1418 r.

Według Stanisława Rosponda[1], nazwę miejscowości gminnej Zbuczyn (Poduchowny[2]) wywodzić należy od buka, czyli drzewa bukowego. Buk w herbie Gminy Zbuczyn ma zatem znaczenie podwójne – etymologiczne i topograficzne zarazem, jako że miejscowość ta leży nad rzeczką Zbuczynką. Ten sam autor przy w swoim opisie podaje: było to ongiś mto [miasto], wyszczególnione w 1418 r. jako wieś królewska z ufundowanym wtedy kościołem przez Władysława Jagiełłę[3]. Tę samą informację znajdujemy w Słowniku Geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich:

Zbuczyn, pierwszy raz odnotowany w źródłach w roku 1418 był od początku swych dziejów związanych z Ziemią Łukowską, która w okresie rozbicia dzielnicowego należała do księstwa krakowskiego i sandomierskiego, później województwa sandomierskiego, a następnie - od 1474 roku – do województwa lubelskiego, gdzie stanowiła odrębny powiat. Łuków stanowił również siedzibę starostwa grodowego.

O znaczeniu Zbuczyna w dawnych wiekach najlepiej świadczy fakt, że w I Rzeczypospolitej istniało tu jedno ze starostw niegrodowych (a więc stolica powiatu) Ziemi Łukowskiej leżącej w północno-zachodniej części Województwa Lubelskiego. Starostwa grodowe były dwa: Lubelskie i Łukowskie, niegrodowe zaś: Urzędowskie, Kazimirskie, Parczowskie, Wąwolnickie, Kąkolownickie, Zbuczyńskie i inne[4] – czytamy w Geografii Historycznej ziem dawnej Polski Zygmunta Glogera. Dalej autor podaje także i taką informację: W ziemi Łukowskiej były miasta: Łuków, stołeczne ziemi, z sądami ziemskimi i grodzkimi, Radzyń, Siedlce, Kock, Serokomla i Zbuczyn.[5]

Warto nadmienić, że parafia zbuczyńska jest jedną z najstarszych w okolicy[6]. Na terenie dzisiejszej diecezji siedleckiej – najstarszą (parafię św. Stanisława w Siedlcach erygowano dopiero w 1532 roku[7]) a w granicach dawnej Ziemi Łukowskiej prawdopodobnie czwartą najstarszą[8] po Łukowie (parafia erygowana 1250 r.; siedziba Ziemi przejściowo była także siedzibą samodzielnego biskupstwa, w latach 1254-1257, gdy w miasteczku obecni byli Templariusze sprowadzeni to przez Bolesława Wstydliwego), Kocku (przed 1327 r.) i Tuchowiczu (przed 1351 r.). Taką metrykę Zbuczyna podaje także Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich.[9]

Obszar obecnej gminy Zbuczyn ulegał kilkakrotnym zmianom. Pierwotna parafia zbuczyńska obejmowała swym zasięgiem kilka dzisiejszych gmin, podczas gdy obecnie na terenie Gminy Zbuczyn funkcjonuje aż pięć parafii. Własność ziemska na terenie dzisiejszej Gminy była w przeszłości zróżnicowana. Część Zbuczyna należała do kościoła (parafii), a po upadku Powstania Listopadowego utworzono tu rządowy majorat[10]. Część ziem należała do licznych rodów drobnoszlacheckich. Wszystkie one miały zbliżony status materialny i żaden nie zapisał się w historii okolic czynami, które wynosiłyby go ponad inne rody. Stąd żadne z godeł ziemskich nie było brane pod uwagę przy opracowywaniu herbu Gminy.

Patronem parafii w Zbuczynie jest Św. Biskup Stanisław Męczennik. Postać ta, przedstawiana w ikonografii we własnej postaci, z klęczącym u jego stóp Piotrowinem, wykorzystana już została w herbie Stanisławowa (w powiecie mińskim). Dlatego także patron parafii nie był brany pod uwagę jako postać, do której należałoby nawiązać w herbie. Stąd władze Gminy Zbuczyn wraz z całą Radą Gminy uznały za stosowne sięgnąć po florystyczny motyw buku odnoszący się wprost do nazwy miejscowości gminnej oraz godła osobistego Władysława Jagiełły dla uczczenia faktu ufundowania przez tego monarchę parafii i kościoła w Zbuczynie w 1418 roku. Wydarzenie to jest obecne w lokalnej tradycji historycznej i stanowi ważny fakt spajający wspólną świadomość lokalnej społeczności.
Symbolika kolorów:

Czerwień – symbolizuje przelaną krew, miłość, wspaniałomyślność i hart ducha, ogień oraz Syna Bożego
Złoto (żółcień) – symbolizuje królewski majestat, wiarę, stałość, mądrość i chwałę a także Boski majestat oraz króla
Błękit – symbolizuje czystość, lojalność i wierność, piękno, niezawisłość i Matkę Bożą

Zastosowana kolorystyka jest uproszczona. Właściwe odwzorowanie kolorów powinno być zgodne z niżej podaną paletą CMYK:

Czerwony: C = 0%, M = 100 %, Y = 100%, K = 0%
Złoty / Żółty: C = 0%, M = 15 %, Y = 100%, K = 0%
Błękitny: C = 100%, M = 15 %, Y = 0%, K = 0%
Czarny: C = 0%, M = 0 %, Y = 0%, K = 100%

 

FLAGA GMINY ZBUCZYN


Flagę Gminy Zbuczyn stanowi prostokątny płat sukna o proporcjach wysokości do szerokości 5:8, składający się z pięciu poziomych płatów: czerwonego – stanowiącego 1/10 wysokości flagi, złotego (żółtego) – 1/10 wys., błękitnego – 6/10 wys., , złotego (żółtego) – 1/10 wys., czerwonego – 1/10 wys.
Na środku środkowego płata umieszczono Herb Gminy Zbuczyn, którego wysokość wynosi 1/2 wys. flagi.

 

 

 

PIECZĘĆ GMINY ZBUCZYN


Pieczęć Gminy Zbuczyn ma kształt okrągły i średnicę 36 mm. W otoku majuskulny napis GMINA ZBUCZYN gdzie oba słowa oddzielone są od siebie ażurowymi sześciopromiennymi gwiazdkami. W środku wewnętrzne perełkowe koło w które wpisane są konturowo godła Herbu Gminy Zbuczyn tj. buk a między jego górnymi rozchylającymi się konarami krzyż podwójny na tarczy.

 

 

 

 

 

 

 


[1] Stanisław Rospond, Słownik miast i gmin PRL, Wrocław 1984, s. 451.
[2] 1 stycznia 2004 dotychczasową nazwę Gmina Zbuczyn Poduchowny zmieniono na Gmina Zbuczyn
[3] Stanisław Rospond, op. cit., s. 451.
[4] Zygmunt Gloger, Geografia historyczna ziem dawnej Polski, Kraków 1903, s. 187.
[5] Ibidem, s. 193.
[6] Por. Piotr Aleksandrowicz, Diecezja Siedlecka czyli Podlaska w 150 rocznicę erekcji (1818—1968). Przyczynki i materiały do dziejów Diecezji Siedleckiej czyli Podlaskiej, Siedlce 1971. s 33.
[7] Piotr Ługowski: Kościół św. Stanisława w Siedlcach. Studium historyczno-artystyczne obiektu [w:] „Wschodni Rocznik Humanistyczny”, t. 3, 2006, s. 95-147. Por. także: Dorota Mączka, Kosciól św. Stanisława w Siedlcach 1532-2000, Siedlce 2001.
[8] Prawdopodobnie czwartą najstarszą – według zachowanych dokumentów, ale mogła być i drugą najstarszą, gdyż w 1418 roku odbyła się w Zbuczynie powtórna erekcja parafii – data pierwszej nie jest dziś znana.
[9] Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, praca zbiorowa pod red. B. Chlebowskiego i innych, Tom XIV, s. 434.
[10] Ibidem.

 

 

 

 

 

 

 

Wydarzenia

zg2
Złote Gody

ff

Otwarcie posterunku Policji

rape

Otwarcie Lapidarium

ospzz

100-lecie OSP Zbuczyn

Z życia gminy

j3106 urodziny

n1x

Otwarcie nowego boiska

lap
Lapidarium z kamieni

 

Najnowsze filmy

mswia

filmdgz

ospf

s12

Galeria zdjęć

czw

Dni Gminy Zbuczyn

pada

Piknik Odpustowy

0js2
I Sesja Rady Gminy

Na skróty

Dla mieszkańców